• zaterdag 19 mei 2018 - 19:15

Performance

Decor-installatie

Vanaf 1 juni

Tickets aan 19€ geldig voor de tentoonstellingen en voorstellingen van de dag
Tickets aan 10€ enkel geldig voor de voorstellingen van de dag

 

Pleasure Test Jules Beckman

La Compagnie du Zerep

© Biacadiane

Jules Beckman (van oorsprong Amerikaan, die sinds 2002 in Frankrijk leeft) speelt allerlei instrumenten om hybride toestanden tussen trash en transcendentie te bereiken en zich te bevrijden van de last van de menselijke identiteit. Hij maakt gebruik van volgende tools: Rock, Ritual, Stand Up, Anarchy.

La Compagnie du Zerep

Een project van La Compagnie du Zerep voor tijdens de aanloopfase van KANAL - Centre Pompidou in de vroegere Citroëngarage. Het programma, samengesteld door Sophie Perez en Xavier Boussiron loopt over 3 weekends en brengt performances van zowel La Compagnie du Zerep als van gastkunstenaars.

De performances worden in het kader van de tentoonstelling op twee plaatsen gebracht: in het klein sculptuurtheater “Boboourg-la-reine” en
in de decor-installatie “La pierre à Magritte”.
“Beaubourg-la-Reine” is een theater sinds zijn ontstaan in 2009, Het is zowel een soort polyvalente ruimte (in de betere zin van het woord) als een sculptuur die refereert aan de reclame-architectuur van het begin van de 20ste eeuw, de tijd waarin de schoenmaker onderdak vond in een cowboylaars en de broodjeszaak in een tent die op een hotdog leek. “Beaubourg-la-Reine” is een Cirkel (zoals er wel meer in Spanje te zien zijn), waar we worden herinnerd aan begrippen die ons dierbaar zijn: onze hang naar het blasfemische, naar sportieve excentriciteit, een ode aan de originaliteit en het amusement, bekrompen esthetiek, folklore, infantilisering, decadentie, private jokes, het schlemiele en de cultus van het ogenblik…

Naast een plaats voor archivering en levende documentatie is “Boboourg-la-Reine” vooral de plek van La compagnie du Zerep om gastkunstenaars te verwelkomen. Gasten die tegelijkertijd inspireren en bewondering afdwingen. In tijden waar het gemakkelijker is zich te omgeven met voorwerpen die overgewaardeerd zijn en met brave of dode kunstenaars, wordt onderzocht in hoeverre de aanwezigheid en de expressieve kracht van de mens de vaste waarde van het “kunstwerk” kunnen overstijgen. Dit alles onder het niet altijd zo welwillende oog van het personage van “de commandeur met de grote neus”.