Over de collecties

Verwervingen gebeuren volgens de prioriteiten die zijn vastgelegd door het team van Kanal, het verwervingscomité en het bestuur. Alle kunstwerken die voor aankoop worden voorgesteld, doorlopen dezelfde procedure. De voorstellen worden intern besproken en geëvalueerd door het artistieke team. Hun aanbevelingen worden vervolgens voorgelegd aan het verwervingscomité, een team van externe experten die door de raad van bestuur zijn aangesteld. Het komt jaarlijks samen om een definitieve beslissing te nemen. Alle verwervingen moeten uiteindelijk worden goedgekeurd worden door de raad van bestuur van Kanal. Vanwege de werkdruk die dit op het team legt, kan Kanal momenteel geen spontane voorstellen aanvaarden of behandelen. 

Samenstelling van het verwervingscomité

Interne leden

• Yves Goldstein, Algemeen directeur 
• Kasia Redzisz, Artistiek directeur 
• Jennifer Beauloye, Verantwoordelijke collecties, archieven en bibliotheek 

Voor Centre Pompidou 

• Xavier Rey, Directeur van het Nationale Museum voor Moderne Kunst 

Externe leden  

• Daniel Blanga-Gubbay, Artistiek co-directeur Kunstenfestivaldesarts 
• Karima Boudou, Kunsthistoricus en curator 
• Diana Campbell, Hoofdcurator Dhaka Art Summit en stichtend artistiek directeur Samdani Art Foundation 
• Barbara Cuglietta, Directeur van het Joods Museum van België 
• Ayoko Mensah, Curator bij het Huis van de Europese Geschiedenis 
• Lucy Pereira, Brusselse privéverzamelaar 
• Raphaël Pirenne, Doctor in de kunstgeschiedenis en professor aan de erg en La Cambre 
• Maria Inès Rodriguez, Directeur van de Stichting Walter & Nicole Leblanc en adjunct-conservator bij het Museu de Arte de São Paulo 

Contact

Jennifer Beauloye, Verantwoordelijke collecties, archieven en bibliotheek
acquisitions@kanal.brussels

De kern van de collecties gewijd aan de geschiedenis van tuinen en landschapsarchitectuur wordt gevormd door de professionele archieven en persoonlijke bibliotheek van landschapsarchitect René Pechère (1908–2002).  

Naast de archieven van René Pechère zijn er ook een vijftigtal archieffondsen te vinden, waaronder die van Jules Buyssens, Paul Christiaens, JNC International en Télesphore Dumonceau.  

 
René Pechère was een rasechte geschiedenis- en boekenliefhebber en heeft over dit thema waarschijnlijk de meest uitgebreide bibliotheek van België verzameld. Ze werd in 1988 overgenomen door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De bibliotheek wordt beheerd door de vzw Bibliotheek René Pechère en wordt sindsdien nog steeds geactualiseerd en uitgebreid met oude werken.  

Ze omvat:  

• ongeveer 10 000 oude en hedendaagse werken over geschiedenis en tuin- en landschapsarchitectuur en plantwetenschappen, in tal van talen;  
• een collectie van ongeveer 250 kostbare werken bestaande uit originele drukken en zeldzame boeken, waarvan de oudste afkomstig zijn uit de 16e en 17e eeuw;  
• de voornaamste Belgische en buitenlandse tijdschriften van het vakgebied. 

Het Sint-Lukasarchief werd in 1967 opgericht als onderzoekscel voor recent Belgisch stedenbouwkundig en architecturaal erfgoed, op initiatief van ingenieur-architect Alfons Hoppenbrouwers met de hulp van architect Jos Vandenbreeden. In 1970 krijgt Jos Vandenbreeden de opdracht om het Sint-Lukasarchief verder uit te breiden, dat, tot het in 2016 wordt opgenomen in de Stichting CIVA, een unieke collectie van archieven, boeken, tijdschriften en documentatie heeft opgebouwd.  
 
Een veertigtal archieffondsen van de collectie van Kanal Architecture is afkomstig van het Sint-Lukasarchief. De belangrijkste namen om te onthouden zijn: Paul Cauchie, Axel Ghyssaert, Alfons Hoppenbrouwers, Huib Hoste, Robert Puttemans en de familie Vervalcke. 

De bibliotheek van het Sint-Lukasarchief omvat werken over het Brusselse, Belgische en internationale architecturaal en stedenbouwkundig erfgoed. Ze omvat een aanzienlijk aantal kunstboeken en ook:  

• zo'n 12 000 boeken, 250 platenverzamelingen en 23 000 tijdschriften
• documentatiedossiers voor ruim 1 500 architecten, 300 locaties (voornamelijk in België) en een honderdtal thematische dossiers
• enkele privébibliotheken, waaronder die van ingenieur-architect Alfons Hoppenbrouwers, de Broeders van de Christelijke Scholen, de architect Philippe Samyn, de architect Richard De Bruyn, de architect Raf De Saeger, de architecten Florimond en Edward Vervalcke, de Brusselse verzamelaar en historicus Gustave Abeels en het architectenbureau AR-BR Architecture. 

De collectie gewijd aan ecologie en stadsecosystemen is opgebouwd uit de professionele archieven en bibliotheek van bioloog en ecoloog Paul Duvigneaud (1913–1991), pionier op het vlak van ecologie en wetenschap en professor aan de ULB.  

De archieven en de overvloed aan documenten die P. Duvigneaud heeft verzameld kunnen sinds de oprichting van het Centrum Paul Duvigneaud in 1992 ook door het publiek worden geraadpleegd. In de loop der jaren werd de collectie van werken en tijdschriften uitgebreid met aankopen via subsidies van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en met eigen vermogen. 

De collectie is samengesteld uit ruim 3 000 boeken en een vijftigtal tijdschriften: 

• wetenschappelijke werken over milieu, ecologie, natuur- en aardwetenschappen en stedelijke ecosystemen
• werken over ecologie in het dagelijks leven, onder meer over tuinieren, gezond leven, groene wandelingen en natuurgidsen
• alle publicaties van Paul Duvigneaud
• speciale drukken, meer dan 5 000 wetenschappelijke artikelen en verhandelingen en doctoraatsthesissen die Paul Duvigneaud tijdens zijn carrière heeft verzameld of gevolgd

De Archives d’architecture moderne, in 1969 op initiatief van Maurice Culot opgericht ter gelegenheid van de tentoonstelling Antoine Pompe et l’effort moderne en Belgique 1895-1940, in het museum van Elsene, zijn goed voor bijna de helft van de archieffondsen in Kanal.  

Ze gaan over architectuur in België in het algemeen. Voorbeelden van deze fondsen zijn Victor Bourgeois, de familie Brunfaut, Antoine Courtens, Louis Herman De Koninck, Eliane Havenith, Henry Lacoste en Charles Van Nueten, maar ook de Belgische danser en choreograaf Akarova. 

De bibliotheek van de AAM, aanvankelijk aangelegd voor intern gebruik, werd in 1985 opengesteld voor het publiek. Het bestaan en de uitbreiding van de bibliotheek was te danken aan de steun van Philippe Rotthier en Sefik Birkiye, en aan donaties van bibliotheken van architecten (met name Jean Dethier en Jacques Dolphyn), maar ook aan giften van particulieren, aankopen en uitwisselingen. 

Ze vormt de kern van de collecties van de bibliotheek op het vlak van architectuur, bouwtechnieken, toegepaste kunsten, stedenbouw en de geschiedenis van de steden en omvat:

• 30 000 oude en recente werken
• tal van zeldzame albums de planches
• een uitzonderlijke collectie van zowel Belgische als buitenlandse tijdschriften vanaf het midden van de 19e eeuw
• meer dan 3 000 biografische, thematische en geografische documentatiedossiers, met voornamelijk fotokopieën van tijdschriftartikelen en krantenknipsels, brochures en aantekeningen
• een zeldzame collectie van publicitaire documentatie over materialen of bouwelementen die teruggaat tot het einde van de 19e eeuw

La Fondation pour l'architecture, opgericht in 1986 op initiatief van architect Philippe Rotthier, is een ontmoetingsplaats gewijd aan reflectie en debat over architectuur, de stad en de leefomgeving. Ze neemt een centrale plaats in bij de verspreiding van de architectuurcultuur in België en verdedigt een open, kritische en onafhankelijke benadering van modetrends.

Een eerste uitbreiding in 1990, met de oprichting van de “galerij”, ging vooraf aan de integratie in de faciliteiten van het CIVA in 2000, een nieuwe stap in de ontwikkeling van haar activiteiten.

Vandaag de dag ontwikkelt de Stichting voor Architectuur, die inmiddels het Fondation pour l'architecture is geworden, een tentoonstellingsprogramma, met name in samenwerking met het CIVA. Deze projecten hebben tot doel een breed publiek kennis te laten maken met nog weinig onderzochte figuren en thema's uit de Belgische architectuur, waarbij herinneringen en hedendaagse creaties worden gecombineerd. Het Fonds voert tegelijkertijd diverse acties uit – wedstrijden, ontmoetingen en publicaties – en organiseert sinds 1982 de driejaarlijkse Europese prijs Philippe Rotthier.