À plat

Het is de adem die hen de opperste concentratie verleent en hun fysische en psychische konvooi gidst, langzaam en gestadig. De musici bieden stabiliteit, zij zijn de as waarlangs het geluid passeert en bieden een mooi tegenwicht voor de beweeglijke danseressen. De ruimte, in constante transformatie, is als het ware tot leven gekomen.
De ruimte-tijd wordt uitvergroot en maakt plaats voor een ontelbaar aantal projecties, associaties en emoties. Er zijn evenveel dramaturgische lijnen als er publiek is. À plat dompelt je onder in de muziek van Kasper T. Toeplitz, een architecturale constructie voor elektronische, elektrische en akoestische sound. Hoewel de twee partituren en choreografieën even lang duren (iets langer dan een halfuurtje), verschillen ze in temporaliteit en parcours, een juxtapositie die de voorstelling een “polyfonische” perceptie verleent.