Ivo (Belgisch links trekken), Vincent (Belgisch links duwen), Ana (Belgisch rechts trekken), Herr Eberle (Belgisch rechts duwen)

Dit werk van Sophie Nys bestaat uit vier deuren, elk voorzien van een grijze neutrale primerlaag. Iedere deur kan op een eigen manier geopend en gesloten worden en volgt daarbij het Belgische systeem, dat haaks staat op de Europese standaard. Waar de Europese DIN-norm de positie van het scharnier gebruikt om links- of rechtsdraaiend te bepalen, is in België de hand waarmee je de deur opent richtinggevend. Een "Belgische links" is daardoor een "Europese rechts", en omgekeerd.

Met deze installatie onderzoekt Nys hoe technische afspraken en conventies verweven zijn met bredere vragen rond nationale cultuur, sociale normen en internationale politiek. Links, rechts, grenzen die vervagen of juist opgelegd worden: het werk maakt dat soort abstracte tegenstellingen tastbaar. De vier deuren dragen namen van psychotherapeuten. Daarmee verwijst Nys naar het mentale werk dat nodig is om via inzicht en reflectie nieuwe openingen te creëren en bepaalde zaken voorgoed achter je te laten. Zo wordt iets ogenschijnlijk banaals als een deur een symbool voor uitsluiting, oriëntatie, progressie en grenzen die – vaak onbewust – in stand worden gehouden.

Dit werk kwam tot stand in samenwerking met WIELS.