A Blueprint for Toads and Snakes

Met de installatie A Blueprint for Toads and Snakes kaart Sammy Baloji de impact van de grootschalige Congolese mijnontginning aan. Het werk bestaat uit drie delen: decorelementen, een stadsplan en portretten.

De decorelementen zijn ontleend aan het muziektheaterstuk Chura na Nyoka [De Pad en de Slang]. De Katangese componist Joseph Kiwele schreef het stuk in 1957 in opdracht van het Belgische koloniale regime. Het vertelt het verhaal van een pad en een slang die door hun biologische verschillen niet in staat zouden zijn om vrienden te blijven. Door dit decor te hergebruiken, bekritiseert Baloji hoe het Belgische koloniale regime rassenscheiding inzette om zijn macht te houden.

Het stadsplan verwijst naar die segregatie en naar het oorspronkelijke ontwerp voor de "native town" in mijnstad Lubumbashi, de hoofdstad van Katanga (nu Haut-Katanga). De plattegrond toont de onteigening van bewoners en de creatie van een "cordon sanitaire": een bufferzone die de Europese en Congolese bevolking van elkaar moest scheiden. Met de 138 portretten ten slotte, herdenkt Baloji de vergeten geschiedenis van de verbanning van duizenden inwoners uit Katanga tijdens de Katangese Secessie van 1960, toen Congo onafhankelijk werd van België. De onafhankelijkheidsverklaring van de secessie werd diplomatiek en militair gesteund door België en maakte dat bepaalde etnische groepen gedwongen werden om het gebied te verlaten. Door deze archiefbeelden te tonen, wil Baloji ze van de vergetelheid redden en de gewelddadige uitzettingen een plaats in de geschiedenis geven.