A dream called macba, moca, moma, etc.

"Het project is in Castellote ontstaan, een stad met veel vissers en een grote visindustrie. We zijn begonnen met het observeren van de stad, van de kleine dagdagelijkse dingen, en hebben die bekeken door de bril van een tekenfilm." Simona Denicolai bij Casino Luxembourg, 2011.

A dream called macba, moca, moma, etc. is een installatie met een fictieve documentairefilm als uitgangspunt. De film verkent het economische circuit van de visvangst en volgt de weg van de vis tot op ons bord en omgekeerd. Ook stelt de documentaire vragen over het werk an sich en de vervuiling van onze oceanen, met een vrolijke soundtrack op de achtergrond.

Naast de film bestaat de installatie uit een honderdtal voorwerpen, waaronder plastic afval dat tijdens de opnames werd verzameld, grote affiches op houten structuren en de bijlage van een Spaanse krant die de première van het werk in 2010 aankondigt. Voor zowel de film als de installatie vonden de kunstenaars inspiratie in het creatieproces en de audiovisuele taal van tekenfilms.

De titel, een poëtische alliteratie, verwijst met een zekere ironie naar de acroniemen die musea vaak inzetten als naam.