Potential for Shame

"Ik vroeg me af hoe ik politieagenten kwetsbaar kon voorstellen in relatie tot wat ze representeren. Door ze naakt af te beelden dacht ik, met hun politieattributen waar ik BDSM-accessoires van maakte. Een spel met de uiterlijke codes gelinkt aan het politielichaam. Het is niet de bedoeling om te provoceren of choqueren, humor kan dingen desacraliseren en naar een ander niveau tillen." Aline Bouvy, 2022.

Aline Bouvy maakte Potential for Shame aanvankelijk voor New SPACE, een tentoonstellingsruimte in een voormalige garage van de Luikse gerechtelijke politie. De grote installatie bestaat uit zeven wandreliëfs met politiefiguren, een urinoir en vier op afstand bestuurde mechanische auto's die rondrijden. Die werden ontwikkeld in samenwerking met Julien Bouille (robotica) en Pierre Dozin (geluidscompositie) en reageren via AI op de bezoekers.

Het werk onderzoekt "potentiële schaamte" in relatie tot vrije niet-heteroseksuele beleving. Eigen schaamte in de ogen van anderen, maar ook schaamte in het normatieve oordeel van de andere die toekijkt. De reliëfs verwijzen onder meer naar Le Monde clair des Bienheureux van Elisàr von Kupffer. Dat monumentale werk is het enige spoor van het Clarisme, een utopische religie in het Duitsland van de jaren 1920 die onder meer voor gendergelijkheid pleitte. Het omgekeerde urinoir staat voor de onzichtbaarheid van vrouwen in de door mannen gedomineerde publieke ruimte. Door het urinoir ondersteboven te plaatsen verliest het zijn fallische symboliek en neemt het als het ware de vorm van een vulva aan, een "queer inversie".

De op afstand bestuurde auto's die politiepatrouilles nabootsen, belichamen de controle van de ordehandhaving. Hun geluid combineert de mythische sirenen van Odysseus met die van politiewagens en waarschuwt voor de toenemende repressieve controle in de samenleving.