And we're LIVE!

KANAL – LIVE ARTS SEIZOEN (DECEMBER 2026 – JUNI 2027)

 

 

Kanal-Centre Pompidou opent niet gewoon de deuren, het stelt de vraag wat het vandaag de dag betekent om een museum te openen. Het museum is opgezet als een verlengstuk van de stad en combineert tentoonstellingsruimtes met meer dan 20 000 m2 vrij toegankelijke publieke ruimte. Zo ontstaan nieuwe mogelijkheden ontmoetingen tussen kunst, kunstenaars, publiek en het stadsleven. De opening van Kanal is dan ook geen eenmalig feestelijk moment, maar een voortdurend proces: een uitnodiging om samen te komen, te experimenteren, te verbeelden en gezamenlijk vorm te geven aan wat een museum kan worden. Binnen deze visie neemt Live arts een sleutelpositie in. Het programma brengt performance, choreografie, geluid, beeldende kunst en participatieve praktijken samen en benadert het museum niet als een star instituut, maar als een dynamische omgeving. Tijdens het eerste seizoen activeren kunstenaars het gebouw en de publieke ruimtes en onderzoeken ze de relatie met Brussel via projecten die vragen stellen over het gebruik van gedeelde ruimtes, onze onderlinge verhoudingen en de manier waarop artistieke praktijken nieuwe vormen van openbaar leven kunnen genereren.

 

Het seizoen is opgebouwd rond drie grote pijlers: Hybride vormen tussen tentoonstelling en live arts, Protocols for Opening a Museum en participatieve praktijken. Daarnaast wordt het programma verrijkt met een reeks kernpresentaties, festivals en samenwerkingsverbanden, waarmee Kanal-Centre Pompidou zijn engagement voor internationale uitwisseling, experiment en dialoog benadrukt.

 

 

Een van de meest karakteristieke kenmerken van het Live Arts-programma van Kanal-Centre Pompidou is dat het inzet op artistieke praktijken die de gangbare disciplinaire grenzen overstijgen. Verschillende projecten ontvouwen zich tegelijkertijd als tentoonstelling, performance en langdurige ervaring, waardoor bezoekers de kunstwerken over een langere periode kunnen ontdekken in plaats van tijdens één enkel evenement. Dit seizoen staat Ula Sickles A Choreographic Exhibition op het programma. Daarin onderzoekt de choreografe hoe beweging, herinnering en belichaamde kennis zich verspreiden via een taal van gebaren. Miet Warlops IT NEVER SSST, eerder te zien in het Belgisch Paviljoen op de Biënnale van Venetië, transformeert een performance tot een immersieve sculpturale omgeving. Met Instruments Room stelt Ictus een ruimte voor waarin luisteren, repeteren, uitvoeren en tentoonstellen samenkomen. In 7 Walks (Salon Monplaisir) verkennen Katleen Vermeir & Ronny Heiremans alternatieve manieren om tijd, ruimte en collectieve aandacht te ervaren. Tot slot brengt NO SHOW, de expo van Deborah Bowmann, Maoupa Mazzocchetti en twintig kunstenaars uit Brussel, tentoonstelling en performance op een bijzonder directe wijze samen. In plaats van een statische te blijven, komt NO SHOW in december en januari vijf weekends lang tot leven door live interventies en performatieve acties van de deelnemende kunstenaars. Samen positioneren deze werken het museum als een plek waar tentoonstellingen performatief worden en performances langdurig ruimte innemen. Zo ontstaan er nieuwe verhoudingen tussen kijken, aanwezig zijn en deelnemen.

 

 

Een emblematische pijler van het openingsseizoen is Protocols for opening a museum, een driejarig artistiek onderzoek dat speciaal voor de publieke ruimtes van Kanal is ontwikkeld. In plaats van de opening te beschouwen als een afgerond gegeven, legt het project een reeks vragen voor: Hoe open je een museum? Wat maakt het gastvrij? Hoe wordt het echt publiek?

 

Het eerste hoofdstuk, Hoe open je, ontvouwt zich gedurende het openingsjaar en brengt kunstenaars samen die aan de slag gaan met de uitdagingen en mogelijkheden die komen kijken bij het creëren van een culturele instelling die echt publiek is. Hun voorstellen variëren van performances en geluidswerken tot architectonische ingrepen, films en participatieve ontmoetingen. Onder de deelnemende kunstenaars aan dit eerste onderzoek bevinden zich Sharon Hayes, Valentina Magaletti, Ei Arakawa-Nash, Apparatus 22, Sarah Smolders, Hans Haacke, Ingel Vaikla, David Weber-Krebs en Alexander Schellow. Sharon Hayes presenteert CRI CRI CLAP ROARRRR, een nieuwe performance waarin megafoons veranderen in instrumenten voor collectief spreken en politieke verbeelding. In RESPIRIA! herinterpreteert Valentina Magaletti het Belgische volkslied als een gezamenlijk ademhalingsritueel, terwijl Ei Arakawa-Nash met zijn Does This Kanal Taste Ambivalent? de drinkfonteinen van het museum omvormt tot een experiment rond perceptie, vertrouwen en openbare ruimte. Kunstenaars David Weber-Krebs en Alexander Schellow hebben een reeks audiogidsen ontwikkeld met instructies om het museum niet als een afgewerkt instituut te ervaren, maar als een plek die gaandeweg publiek wordt. Apparatus 22 lanceert A Museum Lover Has Questions, een langlopend project dat het museum benadert vanuit nieuwsgierigheid, speculatie en kritiek. Sarah Smolders creëert op haar beurt een monumentaal, locatiespecifiek werk dat zich uitstrekt over 145 stalen kolommen door het hele gebouw. Samen maken deze projecten het museum zelf tot onderwerp van artistiek onderzoek, waarbij het publieke karakter niet als een vaststaand gegeven wordt beschouwd maar als iets wat voortdurend gerepeteerd, onderhandeld en heruitgevonden moet worden.

 

 

Een andere hoeksteen van het Live Arts-programma van Kanal-Centre Pompidou is participatie. Het publiek is hier geen passieve toeschouwer, maar wordt bij tal van projecten uitgenodigd om actief bij te dragen, samen te werken en mee te creëren. De kern van deze pijler is BILDYin & Urban Ritual, ontwikkeld door Einat Tuchman en het collectief BILDY. BILDYin vloeit voort uit een langdurig buurtproject in Molenbeek en transformeert een deel van het museum in een plek voor workshops, performances, gesprekken, gezamenlijke maaltijden en collectief leren en mondt uit op de grootschalige participatieve performance Urban Ritual. Andere participatieve projecten zijn onder meer: Bal BRUT van Andrew Graham, een inclusief dansfeest; Anna Rispoli’s La Candidate Sans-Papiers, waarin ze de concepten burgerschap, vertegenwoordiging en democratische participatie onderzoekt; Kosmos, een coproductie van Seppe Baeyens en KVS die tot stand komt door gezamenlijke choreografische processen; en The Round van Claire Croizé, een dansvoorstelling die voortvloeit uit een hele reeks workshops met kinderen uit heel Brussel. Bij al deze projecten geldt dat participatie niet wordt gezien als een bijkomstigheid maar als een artistieke methodologie waarin zorg, ontmoeting en maatschappelijke verbeelding centraal staan.

 

 

Naast de genoemde pijlers krijgt het seizoen vorm door een aantal bepalende projecten, die het engagement van Kanal-Centre Pompidou benadrukken op het vlak van internationale samenwerking, artistieke experimenten en kritische betrokkenheid bij de hedendaagse samenleving.

Een belangrijk hoogtepunt is het Brusselse debuut van de Noors-Jamaicaanse choreograaf Harald Beharie, wiens geprezen trilogie (Batty Bwoy, Undersang en Sweet Spot) voor het eerst in haar geheel te zien is. Verspreid over meerdere dagen en op verschillende locaties in en om het museum onderzoekt Beharie in deze drie werken thema’s als queerness, kwetsbaarheid, verbondenheid en transformatie via choreografie, sculptuur, geluid en ritueel. Het seizoen wordt verder verrijkt met een aantal strategische samenwerkingsverbanden. Een centrale plek is weggelegd voor 25AV, een pan-Europees platform voor experimentele audiovisuele en performatieve kunst dat is ontwikkeld in samenwerking met Kiosk Radio. Twee dagen lang komen kunstenaars en publiek in Kanal-Centre Pompidou samen voor performances, concerten en luistersessies. Elke avond wordt afgesloten met nieuw performatief werk van het Litouwse kunstenaarsduo Pakui Hardware en componist Miša Skalskis, gerealiseerd in samenwerking met het AUDRA Festival en Kanal in het kader van het sociaal-culturele programma van het Litouwse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie (2027). Daarnaast haakt het seizoen direct in op actuele politieke vraagstukken met Figures of Fascism and Anti-fascist Solidarities, twee studiedagen onder leiding van dramaturg en theoreticus Bojana Cvejić. Daarin worden hedendaagse vormen van autoritarisme, verzet en collectieve actie onderzocht, met de artistieke praktijk als ruimte voor maatschappelijke reflectie en democratisch debat. Tot slot bestendigt Kanal-Centre Pompidou zijn engagement voor internationale uitwisselingen via samenwerkingen met toonaangevende festivals. TROUBLE #14 brengt werk van onder anderen Wathiq Al-Ameri, Tania El Khoury, Parsa Kamehkhosh, Kubra Khademi, Xiao Lu, Christophe Meierhans, Mélanie Peduzzi, Robin Pourbaix, Gwendoline Robin, Raeda Saadeh en Habitant.es des Images. Een coproductie met Kunstenfestivaldesarts ondersteunt daarnaast een nieuw werk van choreograaf Jeremy Nedd.

 

 

28–29.11.2026: Sharon Hayes – CRI CRI CLAP ROARRRR

28–29.11.2026: Valentina Magaletti – RESPIRIA!

28.11.2026: Apparatus 22 – A Museum Lover Has Questions

28.11.2026–27.11.2027: Ei Arakawa-Nash – Does This Kanal Taste Ambivalent?

28.11.2026–doorloopend: Sarah Smolders — site-specifiek kunstwerk

14.01–30.06.2027: David Weber-Krebs en Alexander Schellow – Zero Horizon

28.11.2026–27.11.2027: Hans Haacke – Visitor Poll

Curatoren: Guy Gypens, Head of Live Arts, en Eliel Jones, Curator, Performance and Time-Based Media

Persveraantwoordelijke: David Salomonowicz dsalomonowicz@kanal.brussels